• Drukuj
• E-mail

3.1 Struktura ludności

Wieś Cięcina liczy 4415, z czego 50.48 % to kobiety. Przeciętna rodzina przedstawia się w układzie: rodzice + troje dzieci (2+3) istnieje jednak spora liczba rodzin wielodzietnych 2+6, 2+8, a nawet 2+10. Liczba dzieci w wieku szkolnym od 7 do 14 lat to 562 osoby.

Cięcinę w większości zamieszkują górale beskidzcy. Cechuje ich duża odporność, wytrwałość, ruchliwość, zaradność a także ogromne przywiązanie do ziemi ojczystej.

Przyrost naturalny jest dodatni obrazuje to tabela nr 1 i nr 2.

Tabela nr 1 dane statystyczne gminy Węgierska Górka 1975 – 2002 r.

Tabela nr 2 dane statystyczne gminy Węgierska Górka 1975 – 2002 r.

Tabela nr 3 dane statystyczne obrazujące liczbę zawartych małżeństw w Parafii Cięcina

Z powyższych danych wynika, że w gminie Węgierska Górka przyrost naturalny ludności od roku 1975 do 1981 r. był coraz wyższy. Wynikało to stąd, że zawierane były małżeństwa i powstawały rodziny składające się z ludzi pochodzących z wyżu demograficznego 1956-1959 r., a także poprawiła się opieka zdrowotna nad matką i dzieckiem, z czego wynikała mniejsza ilość zgonów niemowląt. Od 1981 do 2002 r. można zaobserwować znaczny spadek przyrostu naturalnego. Wynika to stąd, że preferowany jest typ rodziny 2+1, 2+2 oraz z decydowania się na potomstwo dopiero po kilku latach małżeństwa lub po ustabilizowaniu się sytuacji materialnej.

Bezrobocie

Według danych Urządu Gminy w Węgierskiej Górce ilość bezrobotnych na terenie gminy w 2002 r. to 1050 (581 kobiet i 469 mężczyzn) stanowi to 13,5 % ogółu mieszkańców.

3.2 Migracja ludności

Od roku 1975 do 1981 saldo migracyjne w gminie Węgierska Górka jest ujemne. Gmina wykazuje, bowiem emigracyjny charakter regionu. Spowodowane jest to szczególnie odpływem młodej ludności do miast. W 1997 r. saldo migracyjne jest dodatnie. Wynika to w znacznym stopniu z rozwoju gospodarczego i przemysłowego, a także z poprawy statusu materialnego ludności. Ostatnie dwa lata przynoszą ujemne saldo migracyjne, co jest związane z wyjazdami w poszukiwaniu zatrudnienia, szczególnie dotyczy to młodego pokolenia. Dane te przedstawia tabela nr 4.

Tabela nr 4, ilustrująca saldo ruchu wędrówkowego

Rodzaj wsi w dużym stopniu decydował o warunkach bytowania jej mieszkańców. Cięcina, jako że byłą wsią rolną dominującym zajęciem była uprawa roli oraz hodowla bydła, koni i trzody chlewnej. Trudzono się także wytwarzaniem różnego rodzaju przedmiotów,a także eksploatacją lasu.

Ponad połowa ludności posiada wykształcenie ponadpodstawowe (zawodowe, średnie, wyższe). Wielu jest nauczycieli, techników, inżynierów, lekarzy, księży, pielęgniarek, odlewników, ludzi z rolniczym wykształceniem. Duża grupa ludzi pracuje w administracji państwowej, urzędach, szkołach, przedszkolach oraz spółdzielniach produkcyjnych.

Należy tutaj wspomnieć, że stopa życiowa mieszkańców Cięciny w okresie przedwojennym była bardzo niska, gdyż nie można było utrzymać się z rolnictwa, a w zakładach pracy zatrudnienie mogła znaleźć tylko mała grupa ludzi. Wielu szukało służby u bogatszych gospodarzy, chętnie najmowano się do pracy przy tłuczeniu kamieni oraz do pomocy u gospodarzy rolnych.

Obecnie status mieszkańca Cięciny znacznie się poprawił i jest na dosyć wysokim poziomie. Na jedną rodzinę statystycznie przypadają po dwie, trzy osoby. Dodatkowym źródłem utrzymania są gospodarstwa rolne lub małe działki.

3.3 Struktura osadnictwa

Pod względem struktury osadnictwa nie można Cięciny bezsprzecznie zaklasyfikować do konkretnego typu. Nie jest z pewnością ściśle łańcuchową wsią jak na przykład sąsiednia miejscowość - Żabnica. Można powiedzieć, iż Cięcina jest miejscowością wielodrożnicową. Łatwo zauważyć fakt, że główne skupisko domostw zlokalizowane jest wzdłuż Cięcinki, a także Lorańca (cechy łańcuchówki). Wiele jest z kolei odnóg prowadzących prostopadle do rzek, gdzie zabudowa również jest gęsta (cechy wielodrożnicy). Nie brakuje również w Cięcinie jak i w innych wsiach beskidzkich, położonych odlegle od centrum wysokogórskich przysiółków (osadnictwo rozproszone). Powodem, tego typu osadnictwa było rolnictwo (wypas owiec wysoko w górach oraz wiele hektarów położonej tam ziemi)

W Cięcinie znajdują się 1272 budynki mieszkalne, o różnym sposobie zabudowy.

Systematyczny wzrost liczby budynków mieszkalnych wiąże się z koniecznością przyznawania nowych zezwoleń (wydawanych przez gminę), których liczba jednak systematycznie spada oraz wyznaczania pod zabudowę nowych terenów. Najlepszym na to przykładem jest ulica Graniczna oddzielająca Węgierską Górkę od Cięciny, gdzie od 1997 roku wybudowano aż 8 całkowicie nowych domów.

Spotykane są jeszcze w niektórych miejscach wsi drewniane budynki o tradycyjnym wyglądzie, jednak zdecydowaną większość stanowią obiekty murowane.

Ciekawy i warty odnotowania jest nieformalny podział miejscowości na poszczególne jednostki. Najbardziej utrwalony i wpisany w świadomość mieszkańców jest podział na:

Cięcinę Dolną - od mostu na rzece Sole (pod Juraszkami) do przystanku PKP

Cięcinę Górną - od przystanku PKP wzdłuż Cięcinki w górę wsi

Potok - wzdłuż potoku Loraniec

Dawniej, z racji, że przez lata Cięcina nie miała podziału na ulice, wytworzyły się tradycyjne nazwy placów. Jest to przykład tego, jak Cięcinianie ułatwiali sobie komunikację. Nazwy placów są różne. Genezę ich nazwy należy upatrywać najczęściej w nazwiskach ludzi w nich mieszkających, czy charakterystycznych elementów przyrody tam występujących
(np. drzew).

Do największych placów w obrębie Cięciny Dolnej zaliczamy - plac Dziedziców, Szczuroni, Stolarczyków, Greniów, Podczerwieniec, Juraszki, Solanów, Zarębek i Kociołków.

Na terenie Górnej Cięciny wyróżniamy: plac Paborek, Niewiadomych, Lipowskie, Waligórów, Pod Brańkowem, Kowali, Pawlusi, Zogrody, Stefki i Bieguni (położone
na stokach Bieguńskiego Gronia).

Do wysokogórskich przysiółków zaliczyć możemy: Fabisie, Tokarnię, Księżorkę, Koluszkę, Ficońkę, Matlakówkę. Są to tereny atrakcyjne turystycznie, gdzie z roku na rok przybywa domków letniskowych budowanych przez turystów - najczęściej ze Śląska. Również tutaj można jeszcze spotkać się z tradycyjną beskidzką gwarą, którą posługują
się nadal najstarsi mieszkańcy.

W 1999 roku zdecydowano się na uznanie tradycyjnego podziału Cięciny za podział administracyjny (postawiono tabliczki z nazwami placów).

W latach 2001 - 2003 przeprowadzono proces nadania nazwy ulic.

W styczniu 2006 r. Cięcina powiększyła się od 3.5 ha i o 17 nowych mieszkańców, pochodzących z sąsiedniej wsi Przybędza.